E schwäre Dag

Hitt hesch e schwäre Dag gha, Kind!

So nätt hesch gspilt im Sunneschyn
Und gjuuchzt, so zart, so ängelifyn,
Ass d› Amsle häll verstuunt gsi sind,
Wo vom Pastorebirebaum
Dir zuegloost hänn mit Kepflidrille . . .

Uff aimool git ’s e Schrai, e schrille,
Und uus isch ’s mit em Maiedraum –
«Ojesses, Kind!»
Was isch bassiert ?
He: D› Stai-Terasse-Stäge fiehrt
In Garte . . . und das Gländer dra
Isch diirliloos; dr Glettima
Hany dr langwäg anegstellt
Zem Schutz fir ’s Glai, und ha druff zellt,
E Sächzigsantimeter-Kind
Verrutscht dä Dihle nit so gschwind.
Und jetz: Dä Schrai!
Was isch bassiert ?
Äs hett halt dert e Danz uffgfiehrt,
In baiden Ärm ai Dittigwiehl;
Unbändig in sym Jubelgfiehl
Isch ’s gstolperet, fallt an Glettima,
Und dä fallt mit und rutscht vora
Fimf Staidritt ab . . . äs burzlet mit,
Und drunder lytt ’s und muggst sich nit.
Jä . . . sott ’s emänd . . . ?
Um ’s himmelswille,
Y woog mi nit zer Frau umzdrille:
Mi aim Satz bini undedra
Und wirf dä kaibe Glettima
Uff d› Sytte, heeb my Kindli uff –
Gottlob: ’s schrejt nit! ’s schloht d› Aigli uff –
’s Schiggsal fiehrt ’s gnädig um die Glibbe:
Verschirpft hett ’s numme d› Oberlibbe
Und uff em Stirneli waggs e Horn,
Und das vergoht, vilicht scho morn . . .

So hett my Spätzli ’s erschtmol glehrt:
Do, wo me Halt hofft, isch ’s verkehrt ;
Und ’s erschtmol glehrt hett ’s näbedra,
Wie schwär aim d› Wält doch wehtue ka,
Läg si au häll im Sunneschyn . . .

Y joggle ’s, bättle: «Kai Gegryn –
E Byle goht jo nit an ’s Härz –
O bhiet Dy Gott vor tieferem Schmärz . . .
So lach doch wider!»
Lueg, es macht ’s
Und wiene Maiekäfer lacht ’s,
Und ’s Ungligg, ko fascht wiene Blitz,
Isch scho vergässen und verby . . .

D› Frau sait (und zitteret none bitz):
» Das Gländer sott doch gschlosse sy –
’s wär guet, De miechsch e Gatter ane!» –
» Jo, Liebs – De muesch mi nimm dra mahne –
Zerscht mues y an d› Maschine goh,
Denn mach y ’s, kasch Di druff verloh . . . »

Und woni speeter gnaglet ha,
So kunnt ’s mi aigetimlig a –
Y stuun so vor mi hi und dängg:
Oh Kind, Du lieblig Himmelsgschängg –
Im Läbe gitt ’s jo mängi Gfohr
Und ’s isch kai Gätterli dervor;
Haig Sorg und lueg guet vor Di hi,
Wenn y emoole nimme bi . . .

Bolo


Ein Schreckmoment mit Töchterlein Marly, 1939/40