Wenn ’s Vieri schloht

E-n-alte Frind het gschribe vo Sanggalle,
ihn mieche d’ Lytt dert obe halber grangg,
es dät em in dr Oschtschwyz nimme gfalle
’s wär neetig, ass er „Basler Esprit“ tangg.
Er gschpyr ’s, wie ’s jetz rumor im Bebbi inne,
und bis dert uffe schmegg er Larvelagg,
eso sublim wie mir kenn niemer spinne,
am liebschte käm er grad mit Sagg und Pagg.
Und bättlet, will sich das nit mache loht :
Gäll, dänggsch derno an mi, wenn ’s Vieri schloht!

Fir Feschter z’ fyre isch dr Basler z’ drogge,
will ihm ’s Pathetisch aifach ganz nit lyt,
statt in Kothurn lauft är halt in de Sogge,
in däm het är vom Reemer wirgglig nyt.
Aimool im Johr nimmt ’s ihm dr Ermel yne,
do paggt ’s en aifach, syg är no so zäch,
är mecht vor lutter Fraid am liebschte gryne
und ’s miecht em gar nyt uus, wen ’s ebber gsääch,
das isch dr gross Momänt, wenn ’s Liecht uusgoht
am Määndigmorge frieh, wenn ’s Vieri schloht!

Dr Bebbi schycht dr Lärme, findet ’s unamietig,
wenn Auti hupe oder fremdi Gescht,
e bitzeli spekdaggle, är wird wietig
wenn Fresch und Schwärmer glepfe am e Fescht.
Sy Drummle-n-aber muess metallisch dreehne,
’s muess kessle, ass me z’ Binnige verwacht,
denn sait er, si dät wie-n-e Gleggli deene,
nimmt d’ Schleegel uus em Bandalier und macht
ass är am Blätzli in dr Raije stoht
wenn ’s vor dr Martinskirche Vieri schloht!

Jetz isch drey Dag lang nyt meh mit em z’ welle,
will är im Fasnachtshimmel obe schwäbt,
dert obe duet me kaini Stunde zelle
wie Aine wo am Bode-n-unde gläbt.
Er pfyfft und drummlet alles uus sich uuse
Was im verhoggte Gmiet sich gsammlet het,
drey Dag lang isch bi ihm kai Reed von pfuuse,
D’ Minute sinn vyl z’ koschber fir ins Bett.
Uff aimool stoht drno ’s Singal uff Rot:
Am Donnschtigmorgefrieh, wenn ’s Vieri schloht!

Severin