Dr Santiglaus!

D’Huusglogge briehlt. Mr fahre zämme!
Mr loose, lehre wie verruggt…
Kunnt jetz nit ebbis d’Schtäge-n-uff?
„Was hylsch scho jetz? De sottsch Dy schämme!“
sait d’Mamme lys zem Lysebeetli
( – es sitzt schtill in e-n-Egge druggt – ).
Dr Peter git mr gschwind e Buff:
„Du – bringt er mir ächscht sone Fleetli,
wie-n-y ha welle…“ „Halt jetz d’Gosche,
y ka nit lehre däwäg!“ Bumm
bumm bumm – es drehnt, es zitteret d’Glosche
vom Liecht…Kai Froog: er isch’s – er kunnt!

Au mi paggt’s Zittere: s’isch zue dumm:
Y lehr my Värs scho sit ere Schtund
und ka-n-en noonig. Bumm – „Hesch gheert?
Gäll jetz! Jäää: hättsch halt friener glehrt!“
Dumpf bolderets, kolderets d’Schtäge-n-uff –
y zittere-n-und due nit derglyche…
Jetz kunnt e Schnuufe-n-und e Kyche,
und jetze – „Santiglaus, y bitt Di“,
sait ‘s Beetli – „bring mer au e Ditty…“ –
„Wenn D’ehrlig gsi bisch, muesch ais ha!
Und Ihr do, schwätzet, schiesset los!“
Au – wenn y jetz my Värs nit ka…
Y schlottere – „…er isch halt z’gross…“ –
und waiss nimm, was y soll verzelle…

Jetz fahr y zämme ‘s isch scho dunggel,
und – y ha draumt gha!
– Uff dr Schtroos
isch halb e Lysle, halb e Gmunggel,
denn wider – ass wenn d’Hell wär los –
e Ghyl, e Schälle-n-und e Gschrai,
‘s goht aim bigoscht dur Margg und Bai –
Y blinzle haimlig vor mi hi:
„Jäjä, so isch’s au friener gsi –
Nur uuse, was zem Hals uus mag:
hit isch jo – Nigginäggi-Dag!“

Martin Bim.