Nie isch 's so schwär gsi, wie in däne Zytte,
E Zyttig z' schrybe, das isch nit z' bestrytte.
Denn obenabe schwäbt, me waiss es jo
– vivat, crescat, ceterum cencéro –
Im Damokles sy alte Fyrwehrsabel.
Und drejt gar arg in unserem Zyttigsbabel.
Me waiss ys mängmol d' Schryber-Wäg z' verleege –
Also: E Dschungel wär e Pargg dergeege,
Und mänge miecht fascht lieber mit de Pfadi
E Dschungelforschigsrais an Irawadi!
Und doch: Was z' haiss isch, ässe si nit gyttig.
D' Lytt vo dr Zyttig!
Me hebt ys amme d' Änte under d' Nase,
Wo (punggtfrei) in de Zyttigsspalte grase
(Und wo mir sälber, vor mer si lehnd fliege,
Au naimehär doch zerscht mien zuegschiggt griege!).
Do miechte d' Zyttigslytt – nit minder kegg –
Johruus–johry uus alle faisste Begg
Wo gschosse wärde (amtlig und privat,
Vom Glainschte bis zem Prototyp vom Staat)
Nur halbwägs soone Wäse und e Gschyss –
Ojee, guetnacht am Säggsi, vive la Suisse!
Wär macht die Begg kaim Bonz, kaim Burger stryttig?
D' Lytt vo dr Zyttig!
Und heebe d' Hosefiller noo de Noote
Mit lutter "Pssst" gar angschtvoll d' Warnerpfoote,
Die wo in Ändifungge ('s isch zem lache)
Die effetligi Mainig mechte mache;
Wo noochhär, wenn 's verby isch, zue-n-ys halte –
Gehnd Eire Wäg und lehnd si Kimmi spalte!
In däm Sinn wänn mir z' Basel Eych begriesse:
Lehnd Eych vo niemerdsem uff d' Nase schiesse –
's Graduuse-Wort, das haltet fescht in Ehre!
's frei Wort im freie Land – wär derft 's aim wehre?
So pfläg 's in syner edelschte Bedyttig,
Ma vo dr Zyttig!
Tagung des Pressevereins, vermutlich während dem 2. Weltkrieg