Basler Kaländer – Dr Augscht

Dr Erscht vom Augscht waiss me au z Basel z schetze –
Mer hänn jo d Bundesfyr! Do goht, wär ka
Und loost, wie d Redner ihri Zunge wetze,
Und d Patriotebruscht stellt Ma fir Ma.

Wär d Trechni gärn hett, ka uffs Bruederholz goh –
Wär d Mandle fiecht wott bhalte, goht an Rhy;
Wär schwyzerisch empfindet, darf mit Stolz goh –
Stolz inhaliert me denn … Franzosewy.

Plant me e bsunderi Fyr fir d Kinder, d Mamme,
Fahrt me ins haimelig lieb Baselbiet:
Wenn d Frejhaitsfyr ringsum zem Himmel flamme,
Denn wird me aigenartig waich im Gmiet.

Dass d Fraue sich nitt kenne glych begaischtere,
Das ka me-n-e waissgott nitt ibelnäh:
Wie mir am Frauestimmrächt ummeglaischtere,
Das kas au nur im Nergeler-Basel gä …

E bsunderi Bedyttig hett dä Moonet
Fir Basel, wenn dr Säxezwanzigscht kunnt;
An däm Dag hämmer (s kunnt zwor uus dr Gwohnet)
An d Aidgenosse e Erinnerigsstund:

Die hänn is anne Vierevierzig mächtig
Zem Drägg uus glipft bym Armenjaggedanz!
Mir fyre das au alli Johr gar ‚brächtig‘:
s Santjokeb-Dänggmool griegt e Lorbeergranz.

Das längt! D Frau maint: «In jedem andere Hefti
Hätt s Volgg meh Schwung – dä Dag kämt hooch in d Gränz;
Me spannti alli idealschte Greft y … »
– Dr Ma hutzt sich dr Schwaiss ab: «Schnäggedänz!

Gäll, Frau, wenns brietig wird, muesch d Milch gly welle!
Dängg nur an Juli zrugg … lueg nitt so räs:
Dert hesch si jo au drejmol welle welle
Und heschs vergässe! Vivat Bybbelikäs!»