Basler Kaländer – Dr Jänner

Zem lengschte Moonet wird im Mentsch dr Jänner,
Will s Bortmenee mainaidig mager blybt –
Es gspyrt halt s Wiehnachtsmanggo no, was wänner,
Dasch dschuld, dass s aim znacht gly in d Glabbe trybt.

Die jungi Generation macht sich uf f d Sogge,
Wenns Schnee hett – hitt fahrt jede Zwaite Ski.
Die eltere Keebi blybe z Basel hogge
Und gehn zem Jass, zem Färnseh und zem Wy.

Und doch bringt au dr Jänner scheeni Sache –
D Hauptsach isch sunneglar dr Vogelgryff!
Wenn d Ehrezaiche ihri Dänzli mache,
Wird s eltscht Glaibaslerhärz glatt jugedwyff.

Die nägschte Wuche znacht dur d Stroosse z bummle
Wird fir dr Behbi zemene stille Gnuss,
Denn d Glygge ruesse jetz scho uff de Drummle –
Nadyrlig intra muros, nitt voruss.

Voruss kasch si zwor uusnahmswys au here:
Vom Dorebach ab darf dr Tambour schloo!
Wenn baidi Halbkanteen jee zämmeghere,
Was soll in däm Punggt ächtscht dernode goh?

Sott Basel Lieschtel d Kompetänz abschränze,
So dass me z Binnige nimm ruesse derft,
Denn stimmte mir gly fir die alte Gränze!
Das syg de Roothuuslyt scho jetz ygscherft!

Jä nu – bis sälli Froog jee als Traktandum
Fir unseri Glygge zer Debatte stoht,
Isch aaznäh, dass – quod erat demonstrandum –
Vyl Pfitzewasser unsere Rhy ab goht.

Fir unserain isch d Hauptsach, dass si drummle
So uusgänns Jänner, wenn au no versteggt.
Wär doo nit schmunzlet bym dur d Stroosse bummle,
Hett d Basler Jänner-Fraide nie entdeggt.