E glaine Summervogel

Bim offene Fänschter sitz y no bim Schrybe,
Do kemme sälteni Gschepfli an my Schybe,
‚Inseggte‘ sait mene, s isch jo vyl meh!
Me muess die Wunderdingli numme gseh.
Do isch grad ains — es isch e wohri Bracht —
E soone Stoff hett no kai Wäbstuehl gmacht!
Dä Falter isch kuum fingernagelgross,
Fliegt zerscht zem Liecht, und fliegt mer denn uff d Schoss …
Und wippt … und blybt. Ehrfirchtig lueg en a:
Er hett e sydefyne Mantel a,
s isch wie Brokat, uus hällem Silber gwobe,
Baidsyttig ud de Mantelfligeli obe
Gseh-n-y e Stärnli schimmere, sältsam glar —
Und bletzlig waiss y: Soone Art Talar
Hänn in der Renaissance ganz Grossi drait
Me hett ene Firscht … Keenig … und Kaiser gsait,
Und Wältgschicht hänn si gmacht!
Do sitzt dä Falter, sy Fligelschwire summt,
s deent wiene Psalter uff dä, wo jedem Wäse s Läbe git.