Vor viele Johre

S'will Obe wärde, ’s foot scho bald a dämmre,
Und d'Bure chöme heimezue ab em Fäld,
Bim Sayer höre d' Chüeffer uff mit hämmre,
D' Frau Glowe paggt au zämme und zellt 's Gäld.

Bim Stöckli usse tuet me s'Veh no trängge
Si tanze scho im „Warteck" äne dra.
Der Fren Jakobli goht go d'Bränte schwängge
Und ’s Gumpuschtlysi leit sich Sunntig a.

Bim Poschte chnorzt der alt Schaub d'Stapfle ufe
Es wird dängg bald e andre Wächter gäh,
D'Bei wänn nümm rächt, er muess efange schnufe
Doch ’s Samschtigjässli loot er sich nit näh.

Im Stangewägli tuet e Pärli schmuse
Me wird so näbenuss nit immer g'stört,
D'Frau Oswald hänggt dr Chopf zum Fänschter use
Ich ha doch g'meint, ich heig grad gixe g'hört.

Bi ‘s Schmutze vor em Hus tüen d'Meitli singe
Vom schöne Mai, vom liebe Baselbiet,
Und vo de Schwalbe wo dr Friehlig bringe
Vom Heimweh wo is zue de Bärge zieht.

Lueg dört, dr Babbe Tschopp, dr alti Stohler,
Sie chnüble ‘s Münz und göhn zum „Dubemischt"
Sie säge ‘s sei eim niene wohler,
He allwäg jo, wenn 's Berta eim ufftischt.

Der Möhrle tuet em Strahm uff d'Achsle haue:
“Ich sag es nomol und ich bleib derbei,
‘s isch nit rächt, d'Chirchtürm tuet mer so hoch baue
D'Schnapsgläsli aber sind so wunzig chlei.”

Dr Vater Dill cha ganz meineidig wätt're
Er lydet 's nit und wird eifach verruggt
Wenn d'Buebe an sym Brunne äne pflätt're
Mängem het er dr Chopf ins Wasser druggt.

‘s Strittgässli abe chunnt e Reihe Tschingge:
,,0 sole mio, o bel sol d' Amor!"
Me muess ech dängg mit Gartelatte wingge,
Göhnt jetz ins Näscht, es isch bigott au wohr.

Wo ane rennt ächt d'Maschi mit der Däsche?
He frog'sch no, ämel nit in d'Bibelstund
Die chunnt bald nümme noo mit Buschi wäsche
,,Das macht die Liebe", seit der Grolimund.

Der „Fyramstägge" het scho lang azunde
Der Schaggi git die „Letschti" und zäpft hei,
Mi Mueter het mi schliesslig au no g'funde
“Mei Bürschli, wenn d' nit chunsch, i mach dr Bei.”

Au ‘s Bätzitglöggli isch scho lang verklunge
‘s wird still in Dorf und Stross und d’ Plätz sin leer,
Ganz lys hän d'Meitli z' letscht no gsunge:
,,Schön ist die Jugend, doch sie kommt nicht mehr!"


Gedicht über das Binninger Dorfleben in den 1950ern, veröffentlicht im “Binninger Anzeiger” vom 6. Mai 1955.